خوشبخت واقعى
عنها (س) قالت: قـال رسـول الله (ص): هذا جبـرئيل (ع) يخبرنى: ان السعيد , كل السعيد, حق السعيـد , مـن احب عليـا فـى حيـاتـى و بعد وفـاتى.(30) فاطمه(س) از پيامبر اكرم(ص) نقل كرده كه فرمود: اين جبرئيل (ع) است كه مرا خبر مى دهد: همانا خوشبخت تمام خوشبخت و خـوشبخت واقعى كسـى است كه على را, در زندگى ام و پس ازمرگم دوست داشته باشد.
ـ پيامبر در جمع اهل بيت
عنها (س) قالت: دخلت على رسـول الله (ص) فبسط ثوبا و قال لى: اجلسى عليه , ثـم دخل الحسن فقال له : اجلـس معها ,ثـم دخل الحسيـن فقال له: اجلـس معهما, ثم دخل علـى (ع) فقال له : اجلـس معهم , ثم اخذ بمجامع الثـوب فضمه علينا ثـم قـال: اللهم هـم منـى و انـامنهم اللهم ارض عنهم كمـا انى عنهم راض.(31)
بر رسول خدا(ص)وارد شدم, جامه اى را گستراند و فرمود: بنشين. دراين وقت حسن(ع) آمد , فرمـود: نزد مادرت بنشيـن, بعدا حسيـن (ع) آمـد. فـرمود: با اينها بنشين. پـس على (ع) آمد . فرمود: تـو نيز با اينان بنشيـن, آن گاه اطراف جامه را گرفت و روى ما انداخت . فرمـود: خـدايا اينها از من اند و مـن از اينهايـم, خـدايـا از اينـان راضـى بـاش همـان طـور كه مـن از اينها راضـى ام .
ـ دعاى پيـامبـر در وقت ورود وخـروج از مسجـد
عنها(س) قالت:كان النبى اذا دخل المسجد يقول:((بسم الله اللهم صل على محمد واغفـر ذنـوبـى و افتح لـى ابـواب رحمتك)). و اذا خـرج يقول :
(( بسـم الله, اللهم صل على محمد واغفر ذنـوبـى وافتح لـى ابـواب فضلك.(((32) فاطمه (س) فرمـوده است: پيامبـر اكـرم (ص) چـون داخل مسجـد مى شـد مى فرمود: (( به نام خدا, خـدايا بر محمد درود فرست و گناهانـم را بيامرز و درهاى رحمتت را برايـم باز كـن )) و چـون خارج مى شد مى فرمود: ((به نام خدا, خدايا بر محمد درود بفـرست و گنـاهـانـم را بيـامـرز و درهـاى بخششت را بـرايم بـاز كــن ))
ـ سحر خيزى
عنها (س) قالت:مر بى رسول الله(ص)وانامضطجعه متصبحه فحركنى برجله و قال يا بنيه قـومـى فاشهدى رزق ربك و لا تكـونى مـن الغافليـن , فان الله يقسـم ارزاق النـاس مـا بيـن طلـوع الفجـر الـى طلـوع الشمـس .(33)
رسول خدا (ص) بر من گذشت , در حالى كه در خواب صبحگاهى بودم, مرا با پايـش تكان داد وفرمـود: دختـرم بـر خيز شاهـد رزق و روزى پـروردگارت باش واز غافلان مباش . زيرا كه خـداوند روزيهاى مردم را بيـن طلوع فجر تا طلـوع آفتاب تقسيـم مى كند.
ـ مريض در پناه خدا
عنها (س) قالت: قال النبى(ص) اذا مرض العبد اوحى الله الى ملائكته ان ارفعوا عن عبدى القلم مادام فى وثـاقـى, فانى انا حبسته حتـى اقبضه او اخلـى سبيله . كان ابـى يقـول: اوحـى الله الـى ملائكته اكتبـوا لعبـدى اجـر ما كان يعمل فـى صحته.(34)
فــاطمه (س) فرموده است: پيامبر اكرم (ص) فرمود: چـون بنده خدا بيمار گردد, خداوند به فرشتگانش وحى مى كند: قلـم تكليف را از بنده ام ـ تاوقتى كه در عهد و پيمان مـن است ـ برداريد, زيرا خـودم او را بازداشت نمـوده تا جانـش را بگيرم يا آزادش گذارم. پـدرم مـى فرمود: خداوند به فرشتگانش وحى فرستاد كه براى بنده بيمارم پاداش كـارهـايـى را كه در وقت سلامتـش انجـام مـى داده بنـويسيـد.
35ـ نـرمخـويـى در مقـابل ديگـران واحتـرام به زنـان
عنها (س) قـالت: قـال رسـول الله (ص) خيـاركـم الينكم منـاكبه و اكــرمهم لنسائهم(35).
پيامبـر اكـرم (ص) فـرمـوده است: بهترين شما نرمخـوترين شما به اطرافيان و بزرگوارترين شما به زنان است.
ـ پاداش آزادى بردگان
عنها (س) قالت: قال رسول الله (ص) : من اعتق رقبه مومنه كان له بكل عضو منها فكاك عضو من النار.(36)
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هركه بنده مـومنى را آزاد كنـد, به ازاى هر عضـوى از آن بنـده, عضـوى از او در آتـش جهنـم آزاد گردد.
ـ زمان استحابت دعا
عن ابيها رسـول الله (ص) قالت: قال:ان فى الجمعه لساعه لا يوافقها عبد مسلم يسئل الله تعالى فيها خيـرا الا اعطاه اياه اذا تـدلـى نصف الشمـس للغروب.(37)
رسول خدا(ص)فرمود:در روز جمعه ساعتى است كه بنده مسلمان در آن وقت چيزى از خدا نخواهد مگر آن كه خداوند به او عطا گرداند و آن وقتى است كه نيمه خـورشيد به سوى مغرب نزديك گردد.
ـ سستى در نماز
عنها (س) قـالت: ســالت ابـى رسـول الله (ص) لمـن تهاون بصلاته من الرجال و النساء. قال (ص) : من تهاون بصلاته مـن الرجال والنساء ابتلاه الله بخمـس عشـره خصله: يرفع الله البركه من عمره و يرفع الله البـركه مـن رزقه , و يمحـواالله عزوجل سيماء الصالحيـن مـن وجهه, وكل عمل يعمله لا يـوجر عليه, و لايرتفع دعاوه الى السماء, ليس له حظ فى دعـا الصالحيـن, و انه يموت ذليلا, و يموت جائعا , و يموت عطشانا,فلو سقى مـن انهار الدنيا لم يرو عطشه و يوكل الله ملكا يزعجه فى قبره, ويضيق عليه قبره و تكون الظلمه فى قبره, و يوكل الله به ملكا يسحبه على وجهه, والخلائق ينظرون اليه, و يحـاسب حسـابـا شـديـدا و لا ينظر الله اليه و لايزكيه و له عذاب اليم .(38)
از پـدرم رسـول خـدا (ص) دربـاره مـردان و زنـانـى كه در نمـازشان سستـى و سهل انگارى مكنند, پـرسيـدم. آن حضرت فرمـودنـد: هر زن و مردى كه در امر نماز سستـى و سهل انگارى داشته باشـد, خـداوند او را به پانزده بلا مبتلا مـى گرداند:
1ـ خداوند بركت را از عمرش مى گيرد.
2ـ خـداونـد, بـركت را از رزق و روزىاش مـى گيـرد,
3ـ خـداونـد, سيمـاى صـالحيـن را از چهره اش محـو مـى كنـد,
4ـ هـر كـارى كه بكنـد بـدون پـاداش خـواهـد مـانـد,
5ـ دعايش مستجاب نخواهد شد,
6ـ بـرايـش بهره اى از دعاى صـالحيـن نخـواهـد بــود,
7ـ ذليل خواهد مرد,
8ـ گرسنه جان خواهد داد,
9ـ تشنه كام خـواهـد مرد, به طـورى كه اگـر با همه نهرهاى دنيا آبش دهنـد, تشنگى اش برطرف نخواهد شد,
10ـ خـداونـد, فـرشته اى را بـرمـى گزينـد تـا او را در قبـرش ناآرام سـازد,
11ـ قبرش را تنگ گرداند,
12ـ قبرش تاريك باشد,
13ـ خداوند فرشته اى رابر مى گزيند تا او را به صـورتش به زمين كشد, در حالى كه خلايق به او بنگرند,
14ـ به سختى مورد محاسبه قرار گيرد,
15ـ و خداوند به او ننگردواو راپاكيزه نگرداند و او را عذابى دردناك باشد.

برگرفته شده از كتاب سيره وسخنان پيشوايان - تاليف محمدعلى كوش
http://www.shareh.com