تعریف و مفهوم اوقات فراغت

تعریف و مفهوم اوقات فراغت

فراغت در لغت به «آسودگی »، «آسایش »،«آسوده شدن از کار»، «آزاد بودن از کار روزانه » و هر گونه فرصت و مجال دیگر و نظایر آن معنی شده است. بنابراین اوقات فراغت در معنای لغوی به فواصل زمانی روزمره – که خارج از انجام اعمال حیاتی و ضروری انسان است – اطلاق می گردد که می تواند در جهت انجام امور دلخواه مورد استفاده قرار گیرد.

🔴 اوقات فراغت فرصت مناسبی را در اختیار انسان می گذارد تا خستگی کار روزانه را از تن خویش بیرون کند و با انگیزه بهتر و یا بازیابی نیرو و آمادگی بیش تر، به فعالیت های خود ادامه دهد.

✨ حضرت علی علیه السلام در این باره می فرماید: «فرح و شادمانی، باعث بهجت و انبساط روح و وجد و نشاط می شود.»

حضرت علی علیه السلام نیز می فرماید:
🔸 ‹‹به راستی فرصت ها مانند ابر (سریع و بدون سر و صدا) در گذرند ، هر وقت کارهای خیر دست داد و ممکن شد، آن فرصت ها را غنیمت شمارید وگرنه کار به ندامت و پشیمانی می کشد. » (غررالحکم، ج 2، ص 244).
🔺نکته ای که در اینجا تذکرش لازم است این است که اوقات فراغت انسان مسلمان و معتقد مانند عمر و اوقات دیگر زندگی او باید در 🌱راستای کمال و سعادت فردی و اجتماعی اش 🌱سپری شود؛ 🌷در اهمیت اوقات فراغت این فرمایش امام صادق(ع) را باید همیشه مورد عنایت قرار داد که:
🔵‹‹سلامت و نیرومندی، فراغت، جوانی، نشاط و بی نیازی خود را فراموش نکن، در دنیا از آن بهره برداری کن و متوجه باش که از آن سرمایه های عظیم به نفع معنویات و آخرت خود استفاده نمایی .»(حدیث تربیت، ص 12)

چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸