حضرت عيسی مسيح(ع)‌ در نظر مسلمانان

حضرت عيسی مسيح(ع)‌ در نظر مسلمانان

به نام خدا

اللهمَّ صَلِّ عَلی عيسی بن مريم عليهِ وَ عَلی نبيّنا و آلهِ صلواتُ الله

حضرت عيسی مسيح(ع)‌ در نظر مسلمانان از پيامبران بزرگ صاحب شريعت همانند حضرت نوح(ع)، حضرت ابراهيم(ع)، حضرت موسی(ع) و حضرت محمد(ص) می باشد.‌ مادر ايشان حضرت مريم عليه السلام نيز در نظر مسلمين از با شرافت ترين و پاک ترين زنان طول تاريخ بشريت به شمار می رود.

در آيات قرآن کريم،‌ در سوره های مختلف قرآن مثل سورة مائده[1]،‌ آل عمران و … به بخش هايی از زندگانی حضرت عيسی(ع) اشاره شده است،‌ گاهی سخن از مقام والا و با شرافت اوست،‌ گاه معجزات بزرگ مسيح،‌ را بر شمرده و به صورت مستقل و مفصل در ابتدای سورة مريم(ع)،‌ به داستان تولّد معجزه آسا و تکلُّم عيسی پس از تولد اشاره می نمايد.

سرانجام قرآن با صراحت  می گويد،‌ که عيسی(ع) را نکشتند و به صليب کشيده نشد،‌ بلکه خداوند او را به سوی خود بالا برد. و همچنين او هرگز از بندگی و پرستش و عبادت خداوند استنکاف ننمود و “او بندة خوب خدا بود و نه پسر خدا،‌ چرا که خداوند از جنس ماده نيست تا زاد و ولد داشته باشد، و شأن و ذات او برتر از اين اوهام است.” قرآن به ما می آموزد که خلقت عيسی(ع) همانند آفرينش حضرت آدم(ع)[2] است، همان طور که او بدون پدر و مادر آفريده شد، خداوند اراده کرد که عيسی(ع) را بدون پدر خلق کند و بدين وسيله بار ديگر قوه و قدرت بی نهايت خويش را به انسان ها نشان دهد.

از عيسی(ع) در قرآن کريم به عنوان روح الله و کلمة الله[3] و مسيح ياد شده است؛ در تفسير کلمة الله گفته شده که مراد همان امر تکوينی خداوندی است که هر چه را او اراده کند، بدون اسباب و وسايط عادی واقع می شود: “إذا قَضی اَمراً فاَنّما يقوُلُ لَهُ کُن فَيَکُون” و چون با القاء اين کلمه به مريم بتول، عيسی(ع) به وجود آمده، از اين رو به او کلمة الله می گويند. پس عيسی(ع) تجلّی قوة برتر الهی و قدرت قاهرة او بر عالم طبيعت و قوانين اوست. او مسيح است و مُبارک و در برخی روايات آمده که او بسيار سودمند و پر خير و برکت برای انسان ها بوده است و هر جا که او حضور داشت، مردم از منفعت او بهره مندمی شدند.

در روايات شيعی[4]مطالب زيادی از زبان حضرت مسيح(ع) و يا در مورد نحوة زندگی و سلوک ايشان آمده است، در اين روايات عيسی(ع)[5] بسيار زاهد و ساده زيست توصيف شده است، چنان که در روايتی از علی(ع) اشاره شده است که: “بالينش  سنگ، ميوة او سبزی ها و علف بيابانی بود و در زمستان ها هم سايه بان و سرپناهی جز شرق و غرب عالم نداشت؛ همسر و فرزندی هم نداشت” . در برخی روايات زمان رفعت عيسی(ع) نزد خدا در سن 33 سالگی آن حضرت ذکر شده است.

از برخی روايات شيعه چنين استفاده می شود که عيسی(ع) زنده است[6] و همراه با امام دوازدهم آنان يعنی حضرت مهدی(عج) از اولاد رسول خاتم(ص) فرود آمده و بسياری از اهل کتاب نيز به او ايمان آورده و انشاءالله اين دو بزرگوار با ياری همه انسان های پاک و عدالت طلب، جهان را پر از عدل و داد نموده، پس از آن که از ظلم و بيداد پر شده بوده است.

به عنوان نمونه به دوسخن از کلمات حکمت آميز عيسی(ع) در روايات اشاره می کنيم:

“به حق (قسم به حق) به شما می گويم؛ همان طور که انسان های مريض از ديدن غذا و خوراک لذّت نمی برند به خاطر شدت درد و بيماری که در انهاست، همين طور اهل دنيا از عبادت لذّت نبرده و شيرينی عبادت خداوند را درک نمی کنند، با آن شيرينی و لذّتی که از دنيا می برند.[7]

“ای عيسی! ظاهر خود را با آب بشوی و باطن خود را با حسنات و نيکی ها مداوا کن[8]، پس به درستی که تو به سوی من بر می گردی!”


[1]  سوره 3 – آيه 55،‌ سوره 5 – آيات 111 تا 116،‌ سوره 19- آيات 15 تا 35

[2]  سوره 3- آيه 59

[3]  تفسير الميزان ج5 ص232

[4]  عيسی در روايات شيعه (ترجمه انگليسی) انتشارات انصاريان قم 2004

[5]  قصص الانبياء – جزايری ص408

[6]  قصص الانبياء – جزايری ص422

[7]  کتاب عيسی در روايات شيعه ص379 از مواعظ عيسی در انجيل و غير آن

[8]  کتاب روضه کافی – باب مواعظ مسيح

چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۸