سخنانی جامع و حکمتهايي بديع

سخنانی جامع و حکمتهايي بديع

سخنانی جامع و حکمتهايي بديع و بی مانند از رسول اکرم حضرت محمد (صلی الله عليه و آله وسلم):

*قرآن درمان (دردهای بشر) است. دعا حقيقت عبادت است. تدبير، نصف معاش است. دوستی با مردم، نصف عقل است. غصه، نصف پيری است. نيکو سئوال کردن، نصف علم است. سلام، قبل ازگفتار است. ملاک (خوبی و بدی) هر کار، سرانجام آن است. ملاک دين، پرهيزگاری (و اجتناب از گناه) است. ترس از خدا، سرآمد هر حکمتی است.

*تقوی، شريفترين عمل است. تأخير بدهکار توانگر، ظلم است. گدايي توانگر، آتش است. ذکر نعمتهای خدا، شکر است. انتظار فرج- بوسيله صبر- عبادت است. روزه، سپر (آتش) است. مدارا، سرآمد حکمت است. حکمت، گمشده‌ی حکيمان است. کردار نيکو، خوش خويي است. زنا، موجب تنگدستی است.

*قناعت ، سرمايه ای تمام نشدنی است. امانت، روزی را جلب می کند. خيانت موجب فقر است. خواب صبح، مانع روزی است. حيا، سر تا پا خير است. حيا جز خير ثمری ندارد. مسجد، خانه پرهيزگاران است. آفت علم، فراموشی است. آفت سخن، دروغ است. آفت خرد، سفاهت است. آفت عبادت، سستی است. آفت شجاعت، ستم است. آفت سخاوت، منت است. آفت زيبائی، خودپسندی و کبر است. آفت حسب و نسب، افتخار کردن است. آفت دين، هواپرستی است.

            *خوشبخت آن است که، از سرگذشت ديگران پند گيرد. کفاره گناه، پشيمانی است. نماز جمعه، حج مستمندان است. طلب دريغ داشتن علم، جايز نيست. حاضر چيزهايي می بيند که غايب نمی بيند. دلال خير، مثل فاعل خير است.

*صدقه، از مرگ بد جلوگيری است.صله رحم، عمر را زياد کند. کارهای نيک ، از مرگهای بد جلوگير است. صدقه، آتش گناه را فرونشاند، چنان که آب آتش را.

*آنکه در صدقه( از حدود ) تجاوز کند، مثل کسی است که منع تصدق کند. توبه کننده با بی گناه يکسان است. ظلم، تاريکی قيامت است. سيراب کردن هر جگر سوخته ، اجر دارد.

*علما( ی عالم) درميان خلق ، امين خدايند. بهشت، خانه سخاوتمندان است. بهشت، زير قدم مادران است. دعای بين اذان و اقامه رد نمی شود. کسب حلال نيز واجب است ( اما) پس از واجبات اوليه.

            * مؤمن ، آئينه مؤمن است. مؤمن، برادر مؤمن است. مؤمن، کم خرج است. مؤمن، زيرک و هشيار و بيدار است. مؤمن، اهل الفت و مودت است. مؤمن کسی است که، مال و جان مردم از او در امان باشد. فاجر، حيله گر و فرومايه است. مؤمنان چون مصالح يک ساختمان اند، همه يکديگر را نگه می دارند.مؤمن نسبت به مؤمنان ، چون سر است نسبت به تن. مؤمن روز قيامت ، در سايه ی صدقه ی خويش است. مؤمنان ، سهل گير و نرمخويند. زمستان ، بهار مؤمن است ( زيرا که در شبهای طولانی آن مجال عبادت بيشتر است) .

            * نماز، نور مؤمن است. حکمت، گمشده ی مؤمن است.  نيت مؤمن، از عملش رساتر است. سائل، تحفه ای است که خدا به در خانه ی مؤمن می فرستد. شرف مؤمن ، به نماز شب است. عزت مؤمن، در بی نيازی از مردم است. علم، دوست مؤمن است، و حلم مددکار، و عقل راهنما ، وعمل پيشرو ، و مدارا پدر، و نيکی برادر، و صبر امير لشکرش.غيرت نصف ايمان است. حيا، از ايمان است. لباس مناسب با تواضع، از ايمان است. صبر، نيمه ی ايمان است و يقين تمام آن.

*ايمان دو نيمه است: نيمی صبر و نيمی شکر. نشانه ی ايمان، نماز است. مسلمان کسی است که ، مسلمانان از دست و  زبانش ايمن باشند.

* زيرک آن است که نفس خود را رام کند و برای بعد از مرگ عمل نمايد. ناتوان کسی است که نفس را به دنبال هوا فرستد، و آرزوی خام از خدا کند. انسان به وسيله برادرانش زياد (و نيرومند) می شود. هر کس با آنکه دوست دارد، قرين است. کرم انسان به دين است، و جوانمرديش به عقل، و حسبش به اخلاق . از آثار خوب اسلام شخص، ترک کارهای بيهوده است.

دوشنبه ۴ آذر ۱۳۹۸