میلاد یازدهمین امام و سیزدهمین کشتی نجات مبارک باد

میلاد یازدهمین امام و سیزدهمین کشتی نجات مبارک باد

بنابر کتاب‌های معتبر دینی امام حسن عسکری (ع) در روز هشتم یا دهم ماه ربیع الثانی سال ۲۳۲ قمری (سال ۸۴۷ میلادی) به دنیا آمده است. در تقویم‌های ما روز هشتم ربیع الثانی به عنوان تاریخ تولد امام حسن عسکری (ع) ثبت شده است. پدرش امام هادی (ع) و مادرش بانویی به نام حدیثه بود.
حسن بن علی بن محمد (ع) مشهور به امام حسن عسکری، (۲۳۲-۲۶۰ق) یازدهمین امام شیعیان اثناعشری است که به مدت ۶ سال امامت شیعیان را بر عهده داشت. او فرزند امام هادی (ع) و پدر امام زمان (عج) است.

مشهورترین لقب وی، عسکری است که به اقامت اجباری‌اش در سامرا اشاره دارد. او در سامرا تحت مراقبت حکومت قرار داشت و برای فعالیت‌های خود با محدودیت روبه‌رو بود. امام عسکری از طریق نمایندگان خود و نیز از راه نامه‌نگاری، با شیعیان ارتباط داشت. عثمان بن سعید، نخستین نایب خاص امام زمان (عج)، از نمایندگان خاص وی نیز به شمار می‌رفت.

کنیه و القاب امام حسن عسکری (ع)
کنیه آن حضرت «أبومحمد» است و این کنیه را امام هادی علیه السلام بر ایشان نهاده اند که اشاره به این دارد که فرزند آن حضرت امام منتظر است که روایات ائمه پیشین ایشان را همنام پیامبر معرفی کرده بودند.
القاب آن حضرت که هر کدام آینه‌ی صفات برجسته و والای ایشان است، عبارتند از:
خالص: ایشان از هر آلایش و پلیدی پاک بودند.
هادی: ایشان نماد هدایت و نشانه‌ی راهیابی و حرکت در صراط مستقیم برای عالمیان بودند.
عسکری: سامرا یک منطقه‌ی نظامی به شمار می‌رفت و امام را به خاطر اقامت در آنجا (یا محله‌ای از آنجا) «عسکری» لقب دادند. لازم به ذکر است همانطور که مورخان تصریح کرده اند اگر در جایی لقب «عسکری» به تنهایی بکار رود مراد امام حسن عسکری است نه پدرشان.
زکی: ایشان شریف‌ترین و پاک نهادترین انسان روزگار خود بودند جان و دل خود را پاک کرده در راه اعمال نیک پرورش داده بودند.
خاص: خداوند ایشان را با فضائل و اجابت دعا، ویژه و خاص خود گردانیده بود.
صامت: ایشان خاموش بودند و جز به یاد خدا، تعلیم و حکمت گویی، لب نمی‌گشودند.
سراج: ایشان چراغی بودند در تیرگی‌ها و مردم را به صلاح و تقوا راهنمایی می‌کردند.
تقی: ایشان پرهیزگارترین انسان زمان خود بودند و بیش از هر کس پاسدار احکام دین و متکی به پروردگار به شمار می‌رفتند.
ابن الرضا عنوانی است که امام جواد و امام عسکری علیهما السّلام هر دو به آن شهرت یافته اند
نقل چند روایت از آن حضرت:
قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: مَنْ وَعَظَ أخاهُ سِرّاً فَقَدْ زانَهُ، وَمَنْ وَعَظَهُ عَلانِیَهً فَقَدْ شانَهُ.

امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: هرکس دوست و برادر خود را محرمانه موعظه کند، او را زینت بخشیده؛ و چنانچه علنی باشد سبب ننگ و تضعیف او گشته است.
«تحف العقول، ص. ۴۸۹»
قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: لا تُمارِ فَیَذْهَبُ بَهاؤُکَ، وَ لا تُمازِحْ فَیُجْتَرَأُ عَلَیْکَ.
امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: با کسی جدال و نزاع نکن که بهاء و ارزش خود را از دست می‌دهی، با کسی شوخی و مزاح ناشایسته و بی مورد نکن وگرنه افراد بر تو جریء و چیره خواهند شد.
«أعیان الشّیعه، ج. ۲، ص. ۴۱»
قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: اِتَّقُوا اللهُ وَ کُونُوا زَیْناً وَ لا تَکُونُوا شَیْناً، جُرُّوا إلَیْنا کُلَّ مَوَّدَه، وَ اَدْفَعُوا عَنّا کُلُّ قَبیح، فَإنَّهُ ما قیلَ فینا مِنْ حُسْن فَنَحْنُ أهْلُهُ، وَ ما قیلَ فینا مِنْ سُوء فَما نَحْنُ کَذلِکَ.
امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: تقوای الهی را در همه امور رعایت کنید، و زینت بخش ما باشید و مایه ننگ ما قرار نگیرید، سعی کنید افراد را به محبّت و علاقه ما جذب کنید و زشتی‌ها را از ما دور نمائید؛ درباره ما آنچه از خوبی‌ها بگویند صحیح است و ما از هر گونه عیب و نقصی مبّرا خواهیم بود.
«بحارالأنوار، ج. ۷۵، ص. ۳۷۲»

ما بنده ایم گرم تمنای اهل بیت
در سینه ام نشسته رد پای اهل بیت
دل بسته ام به وعده فردای اهل بیت
بر پای سفره های حسن های اهل بیت
خاک مرا به دست کریمان سرشته اند
یعنی غلام نام حسن ها نوشته اند

امشب در آسمان علی ماه می رسد
کهف الورای دیگری از راه می رسد
شیری ز بیشه ی اسدالله می رسد
یوسف به شوق دیدنش از چاه می رسد
در خانه ی امام زمان بزم شادی است
لبخند شوق بر روی لبهای هادی است

زیباترین بیان زبان منی حسن
تو رهبر امام زمان منی حسن
یک شرط از شروط اذان منی حسن
تو دومین امام جوان منی حسن
این پنج شنبه ها که به نام تو خورده اند
ما را به پایبوس ضریح تو برده اند

با هر پیاله باده زدن عاشقت شدم
با جذبه های نام حسن عاشقت شدم
وقتی شنیدم از تو سخن عاشقت شدم
با هر فراز جامعه من عاشقت شدم
“مُستَبصِر بِشانِکُم” آوای قلب ماست
“طیبَا لِخَلقِنا” ، گِل ما از گِل شماست

فهم کسی نمی رسد آقا به ساحتت
ده پشت تو امام ، فدای اصالتت
اجداد من تمام ، اسیر عنایتت
قسمت نبود کعبه بیاید زیارتت
این کعبه ای که رتبه اش از عرش برتر است
از سینه چاکهای قدیمی حیدر است
شاعر: رضا تاجیک

یکشنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۰