تربيت اسلامی(4)

خطبـه‌ نمازجمعـه

حجـت الاسـلام و المسلمين جناب آقای منتظری
امام و رئيس مرکز اسلامی امام علی عليه السلام وين

19 آبان 1391 برابر با 24 ذی الحجه 1433 و 9 نوامبر2012

موضوع خطبه
تربيت اسلامی(4)

طعن ( نيش سخن ) ودرمان آن

يکی ازآفت های زبان طعنه زدن به اطرافيان است. که دراين خطبه به تبيين ودرمان آن
می پردازيم.

• تعريف
عيب گرفتن رودر روی ديگران و رنجاندن آنان با گفتار وسخن راطعن می گويند.
تفاوت اين عمل با غيبت دو نکته است:
اولاً :غيبت بيان عيب های فرد درغياب اواست درحالی که زخم زبان درحضورشخص انجام می شود.
ثانياً : درغيبت عيب ها برای ديگران بازگو می شود ولی زخم زبان، بيان عيب شخص به خود و به منظورآزردن اوست.
• اقسام طعن
1- زخم زبان با عيب های واقعی
2- زخم زبان با عيب های پنداری

• نکوهش طعن درشرع
طعنه زدن به ديگران و آزارآنان از سوی شرع به شدت نکوهش شده است و پيشوايان معصوم عليهم السلام پيروان خويش را ازاين رفتارزشت باز داشته اند.
رسول خدا (ص) خطاب به ابوذرغفاری (ره) فرمودند:
يا اباذرلاتکن عيّابا ولامدّاحاو لاطعّانا و لامُماريا ( بحار،ج74،ح3)
ای ابوذرعيب جوو ستايش گرو طعنه زن و ستيزه جونباش .
رسول خدا(ص) فرمودند: اَنّ الله يبغِض من عباده اللعّان السّاب الطّعان
( مستدرک، ج9، 10487).
همانا خداوند ازميان بندگانش لعن کننده، دشنام دهنده و زخم زبان زننده را دشمن می دارد.
امام علی عليه السلام فرمودند:
ما من انسان يَطعَن فی عين مؤمن الامات بشّرمَيتة و کان قِمنا ان لايرجع الی خير.
( کافی،ج2،ح 9)
هيچ انسانی درحضورمؤمنی به او طعنه نمی زند مگرآن که به بدترين مرگ ازدنيا برود وسزاواراست که به خيربازنگردد.

• ريشه های درونی طعن
1- کينه و دشمنی
2- حسد
3- عادت
• پيامدهای طعن
1- بازگشت زخم زبان به خودفرد؛
امام باقرعليه السلام فرمودند: ما شهد رجل علی رجل بکفرقطّ الاّ باءَ به احدُ هما ان کان شهد علی کافرصدق و ان کان مومنا رجع الکفرعليه ( کافی، ج2، ح5)
کسی دربارۀ شخص ديگربه کفرگواهی نمی دهد و به دين او طعنه نمی زند که اين کفر، به يکی ازآن دو بازمی گردد. اگرشهادت به کفرراست باشد درست و جايزاست اما اگرطرف مقابلش مؤمن باشد به خويش باز می گردد.
2- مرگ بد
3- نفرت دشمنی خدا و ديگران
4- تنهايی
5- محروم شدن ازبهشت؛
پيامبراکرم (ص) فرمودند: من طَعَنَ فی مؤمن بشطر کلمةِ حرم الله عليه ريح الجنه و اِنّ ريحها ليوجَد من مسيرة خمسمأته عام ( مستدرک،ج9، ح 10492)
هرکس با جزيی ازيک کلمه به مؤمنی طعنه بزند، خداوند بوی بهشت را براوحرام می کند؛ درحالی که بوی بهشت ازمسير پانصدساله به مشام می رسد.
6- استحقاق لعن؛
امام علی عليه السلام فرمودند:
لعن الله قوما يرضون بقضائنا و يَطعَنون علينا فی ديننا ( مستدرک ج17 ح 21179)
خدا لعنت کند گروهی را که به قضاوت ما رضايت می دهند و دردينمان به ما طعنه می زنند.

• راه درمان
1- راه علمی درمان: توجه و دقت در پيامدهای ناخوشايند طعن و ياد آوری مستمّرآن ها، آدمی را از آلايش به آن بيمناک می کند. و اين هراسفرد مبتلا را از طعنه زدن به ديگران دورمی کند.
2- راه عملی درمان:
الف : خوش سخنی با ديگران و مداومت برآن، راه عملی درمان اين بيماری است. تداوم اين رفتارموجب پيدايش عادتی زيبا و نابودی عادتی زشت می شود.
ب : مداومت برذکرخدا؛ اين امر زبان را از اشتغال به زشتی ها باز می دارد.

والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته

 

Freitagsansprache
09. November 2012
24. Sil’hadscheh 1433

Redner:
Hodschatolislam Montazeri

Thema der Ansprache:

Islamische Erziehung (4)

Beleidigung
Zu den Krankheiten, die die Zunge befallen, gehört das verbale Angreiffen seiner Mitmenschen. In dieser Ansprache möchten wir uns damit befassen, wie man diese Krankheit heilt.
Was bedeutet verbal Angreiffen?
Es bedeutet, seine Mitmenschen offen zu bemängeln und sie dadurch zu beleidigen. Es unterscheidet sich von der üblen Nachrede in zwei Dingen:
 Erstens: die Person wird bemängelt, während sie anwesend ist.
 Zweitens: üble Nachrede wird mit anderen Personen geführt, doch der verbale Angriff ist auf die Person direkt.
Die Arten des verbalen Angreiffens
1. Anhand tatsächlichen Fehlern
2. Mit erfundenen Fehlern
Die Religion verurteilt den verbalen Angriff
Andere Menschen verbal anzugreiffen und sie zu beleidigen wird stark von der Religion verurteilt, und unsere unfehlbaren Imame (a.s.) haben ihre Anhänger davor abgemahnt.
Der hl. Prophet (s.) sprach zu Abudhar Ghaffari:
„O Abudhar, bemängle oder lobe nicht übertrieben, und suche nicht den Konflikt, auch nicht verbal.“
„Wahrhaftig, Gott sieht unter seinen Dienern jene als Feinde, die fluchen, andere beschimpfen oder verbal angreiffen.“
Imam Ali (a.s.) sagte:
„Jemand, der einen Gläubigen verbal angreifft, stirbt den schlimmsten Tod und hat es nicht verdient, jemals vom Übel befreit zu werden.“
Die inneren Ursachen des Angriffs
1. Groll und Feindseligkeit
2. Neid
3. Gewohnheit
Die Folgen des verbalen Angreifens
4. Die Angriffe werden erwidert. Imam Sadegh (a.s.) sagte: „Wenn ein Mensch jemand anderem etwas schwört, was ungläubig ist oder die Religion eines anderen Menschen beleidigt, wird dies zweifelsohne erwidert. Wenn es in der Gegenwart eines Ungläubigen ist, ist es richtig, doch wenn das Gegenüber ein Gläubiger ist, kehrt es zurück.“
5. Man stirbt einen schlechten Tod.
6. Man ist ein Feind Gottes und handelt sich seinen Zorn, sowie den Hass anderer Menschen ein.
7. Man wird vereinsamt.
8. Man verwehrt sich den Zutritt ins Paradies.
Der hl. Prophet (s.) sagt:
„Wer einen Gläubigen auch nur mit dem Teil eines Wortes beleidigt, dem wird Gott auch nur einen Hauch des Paradieses vewehren, und der Duft des Paradieses reicht über 500 Jahre hinweg.“
9. Man wird zurecht verflucht
Imam Ali (a.s.) sagt:
„Gott verflucht jene, die sich unser Urteil anerkennen doch unsere Religion beleidigen.“
Wie heilt man diese Krankheit?
10. Im Geiste: Man behält die üblen Folgen in Erinnerung und denkt oft daran, und fürchtet sie dadurch genug, um sie zu meiden.
11. In der Praxis:
a) Man behandelt andere freundlich und ist darin konsistent, um diese Krankheit zu heilen. Dadurch gewinnt man eine schöne Angewohnheit dazu und verliert eine hässliche.
Konsequente Andacht an Gott lässt der Zunge keine Gelegenheit, sich mit Verwerflichem zu verunreinigen.

Was-Salam-u alaikum wa Rahmat-u-llah wa Barakatuh

پخش
دریافت فایل
تربيت اسلامی(4) نماز جمعه
حجـة الاسلام و المسلمين جناب آقای منتظری
حجـة الاسلام و المسلمين جناب آقای منتظری

بایگانی‌سالانه

جمعه ۱۹ آبان ۱۳۹۱