خطبـة نمـازجمعـه
به امامت
حجت الاسلام و المسلمين جناب آقای منتظری

در مرکز اسلامی امام علی(ع) وين
در تاريخ
06 فروردين 1389، 10 ربيع الثانی 1431 و 26 مارس 2010

اُوصيکُم عِبادَالله وَ نَفْسی بِتَقْوَی الله

 
 

يا عبادالله اوصيکم و نفسی بتقوی الله و اتباع امرِهِ
 
خطبه اول:  چرا ديــن؟ بخش 9

در خطبه های گذشته به روش استدلالی بيان کرديم: 

اولاً: تنها راه انسان برای رسيدن به سعادت، انتخاب دين الهی است.
ثانياً: در يک زمان تنها يک دين می تواند دين برحق يا دين برتر باشد.
حال با توجه به مطالب پيشين اين سئوال مطرح می شود که ملاک ها و معيارهای تشخيص دين حق از ميان اديان متعدد الهی چيست؟
در پاسخ بايد گفت چهار شاخص اساسی برای باز شناخت حقانيت يک دين وجود دارد.

1- بنياد الهی

 اصل الهی بودن يک دين از راه های زير قابل بررسی است:
 
الف: آموزه های دين؛ با مراجعه به آموزه هايي که يک دين ارائه می کند می توان پی برد  آيا آن دين واقعاً دين حق الهی است يا خير؟ معقول و منطقی بودن، داشتن هماهنگی و انسجام، پاسخ گويي به نيازهای  اساسی انسان، وجود نظام اعتقادی، ارزشی و عبادی هدفمند و مطابقت با سرشت و فطرت انسان، شاخص هايي است که می تواند ما را به حق بودن يک دين راهنمايي کند.
ب: تأييد دين قبلی يا بعدی
ج: اعجاز
د: روش تاريخی
هـ . ادعای دين، چنانچه يک دين ادعا کند از سوی خداوند نازل نشده و يا نسبت به آن ساکت باشد خود دليلی بر عدم الهی بودن آن است مانند اديانی چون : هندوئيسم ، جينيسم ، سيکيسم، بوديسم، کنفوسيونيسم، برهمنيسم و ...

2- تحريف ناشدگی؛ برای اثبات اين امر می توان از اعجاز، روش تاريخی و آموزه های دين بهره گرفت.
3- نسخ ناشدگی؛ استمرار حقانيت دين تابع نسخ نشدن توسط شريعت حقه پسين است.
4- خرد پذيری؛
دين حق با عقل و خرد پيوند عميق و تنگاتنگی دارد و بر خلاف آن حکم نمی کند.
البته ممکن است دين برحق باشد و آموزه هايي « فرا عقلی» داشته باشد. يعنی اموری را بيان کند که عقل در به قضاوت مستقيم در باب آنها نيست، نه بر صدقشان می توان دليل آورد نه بر کذبشان .


خطبـــــه دوم


يکی از آداب اجتماعی دراسلام عبارت است از آداب متقابل انسان با همسر خود برخی از سفارشات اسلام در اين باره عبارت است از :

1- صدا زدن همديگر با نامی که طرف مقابل دوست دارد؛
2- سلام و خداحافظی کردن؛
3- پيشواز و بدرقه يکديگر رفتن؛
4- با ادب سخن گفتن؛
5- نگهداشتن احترام يکديگر؛
6- رعايت نظافت و تميزی توسط زن و شوهر؛
7- دهان خوشبو؛
8- عطر و رنگ؛
9- استفاده کردن زن از زينت و آرايش برای شوهر؛
10- کمک مرد به زن در کار منزل؛
11- تشکر و ابراز محبت؛
12- عذر خواهی در صورت انجام خطا و اشتباه؛
13- گذشت و اغماض؛
14- درک مشکلات يکديگر؛
15- دادن عيدی و آوردن سوغات از سفر؛
16- گوش دادن به سخن يکديگر؛
17- عيب پوشی؛
18- صفا و صداقت؛
19- اجتناب از بدگمانی؛
20-  اصل مشاوره.
نماز گزاران محترم برای مطالعه بيشتر می توانند به کتاب «بهشت خانواده» جناب آقای سيد جواد مصطفوی مراجعه کنند.


والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ابتداي صفحه